یه پستایی همیشه تو خاطر ادم میمونه

همینه که مجازیا واقعی میشن

وقتی یه جایی رو میبینی یا حرفی میشه

نا خود اگاه یاد پست یکی میوفتی

بعضیا یه جوری تو ذهن میمونن که خود نویسنده شاید یادش رفته باشه


حاجی مسکو

یکی از دوستای مجازی قدیم

اون اوایلی

که متاسفانه نمینویسه دیگه

یه پست خوشمزه 

چند شب پیش که تو تلگرام بهش میگفتم خودشم یادش نبود 

و خیلی ذوقی شد از یاداوریش

فک کنم تکرارش کنه!


زندگی تو خاطرات شیرین زیباست

و خداوند بی بهونه به ما لبخند میزند


شادزی